Hier even snel een berichtje uit het verre warme Australie! Het is al te lang geleden dat ik een verhaaltje op mijn blog heb geplaatst. Hou je vast, want ik heb al weer zoveel meegemaakt!

Na mijn zeilavontuur ben ik wel liefst een maand in Brisbane gebleven. Erik, Anneke en ik konden bij vrienden van Joe (1 van de jongens op de boot) gratis verblijven. Het was 1 en al gezelligheid in het studentenhuis! De 4 jongens in het huis zijn dan ook goede vrienden van me geworden. We hebben zoveel leuke dingen samen gedaan picknicken in het park, een filmpje pakken in de bios, gebasketbald, leuke uitstapjes naar geweldige plekjes in Brisbane + omgeving en natuurlijk heel veel gelachen. Anneke en ik zijn in die tussentijd ook nog naar Fraser Island en Noosa gegaan. Fraser was echt geweldig! Witte stranden, fresh water meertjes en natuurlijk de Dingo’s (wilde honden)! Ik heb samen met Anneke een 2 daagse tour op het eiland gedaan waar in je in 4 wheel drive auto’s het hele eiland doorscheurt. Ik moet eerlijk zeggen dat ik Fraser Island niet een hele spectaculaire eiland vond, want ik ben namelijk zo verwend door al de mooie eilanden die ik tijdens mijn zeiltocht heb gezien. Nog steeds s Middle Percy Island mijn favoriet! Na Fraser ben ik naar Noosa wezen liften. Noosa is echt een heerlijke vakantieplekje. Hier gaan dan ook de wat rijkere mensen heen om lekker te relaxen. Ik heb tijdens een wandeling hier mijn eerste koala in het wild gezien!! Echt super gaaf was dat! Van Noosa zijn we weer terug gaan liften naar Brisbane. Het grappige was dat het studentenhuis in Brisbane echt als ons huis aanvoelde en dat we heel erg weer behoefte om naar ‘huis’ te gaan. We werden natuurlijk ook weer warm onthaald met een maaltijd gemaakt door de jongens. Naar mijn verbazing konden ze heel goed koken! Heerlijk om weer lekker verwend te worden met heerlijke huisgemaakte maaltijden. Brisbane is ook echt 'mijn’ stad geworden. Mijn favoriete plek is dan ook West End, waar de heerlijke, kleine en gezellige restaurantjes en cafeetjes zitten. Anneke en ik hebben dan ook een eigen plekje gevonden, waar we heerlijk onze herinneringen ophalen, soepkommen met koffie drinken, in onze dagboekjes schrijven en natuurlijk heel veel kletsen. Het cafeetje heet ‘The Three Monkeys’. Super gezellig plekje vol met aapjes, inheemse meubels en spulletjes. Ik heb zelfs, maar liefst 4 dagen bij Greenpeace in Brisbane gewerkt! Haha! Ik moest op straat staan en leden gaan werven. Kreeg alleen maar slechte herinneringen terug van Nederland, waar ik dit ook heb gedaan, dus ben ik maar gestopt. Aangezien het uurtarief hier veel hoger is heb ik toch nog ruim 300 dollar verdiend! Anneke en ik wilde heel graag weer verder reizen, want het voelde om een gegeven moment dat we vast zaten. De reiskriebels kwamen weer en daar gingen we dan! Op zoek naar een nieuw avontuur!

Het plan was om van Brisbane naar Surfers Paradise te gaan en dan verder te gaan zakken richting Sydney. We waren al eventjes in Surfers Paradise geweest en ik vond het maar niks! Het is zo erg commercieel! Ik wilde liever de natuur in en de echte australische mensen ontmoeten i.p.v. alleen maar te gaan feesten en alleen maar backpackers te ontmoeten of op het strand te gaan liggen. De ochtend dat we klaar stonden om toch te vertekken naar Surfers Paradise kwam een vriend van Jack (1 van de studenten uit ons huisje) langs om wat op te halen. Anneke en ik hadden over onze reis en waar het beste was om te gaan liften en op een gegeven moment zei die vriend Al dat hij naar Armidale gaat. Natuurlijk kwam er een geweldig idee in mijn hoofd. Lekker spontaan naar Armidale gaan en ontdekken wat daar allemaal te doen is. Anneke twijfelde eerst of dat wel zo slim is om te doen, want Armidale ligt totaal niet op onze route. Het ligt namelijk te ver in het zuiden dan dat we eigenlijk wilden. Gelukkig zag ze het na een tijdje ook zitten en was ze net zo enthousiast als mij! Daar zaten we dan in een auto van een vriend van onze vriend richting Armidale nietwetend wat waar we terecht komen. Eenmaal daar aangekomen, realiseerde we ons steeds meer dat we hier zeker geen spijt van zouden krijgen! Zijn familie woont in een rustig dorpje in de bergen, in een reusachtig en mooi huis met 6000 hectare grond en 5000 schapen! Ik kon niet stoppen met lachen, ik voelde me zo levend en gelukkig! Er werd heel goed voor ons gezorgd. Schone bedden, heerlijke maaltijden, lekkere wijntjes en ze hadden zelfs een bad. Luxe. Op 1 dag gingen Anneke, Al en ik een flinke wandeling op zijn land maken. We kwamen op een berg uit met geweldig uitzicht. Op een gegeven moment waren Anneke en ik zo moe van het klimmen, dat Al zo lief was om de auto te gaan halen (die was trouwens niet zo heel ver hoor!) en ons op te gaan halen. We zagen Al in de auto naar ons toe komen en we waren zo blij dat we weer terug naar zijn huis konden gaan om lekker te gaan douchen, dat we de grote zwarte slang voor ons niet zagen. De slang ging recht op staan en staarde ons aan. Het was zo eng, dat ik een beetje in shock raakte en even niet wist waar ik heen moest rennen! Links? Rechts? Achteruit? Naar voren, onee dat kan niet!! Gelukkig kwam Al er aan met de truck en stonden we veer veilig hoog in de truck! Dat was mijn eerste keer dat ik in aanraking kwam met een slang! Op een andere dag heb ik op een quad gescheurd om de schapen te verplaatsen. Dit was zo’n unieke ervaring. Het voelde echt alsof een stadsmeisje (ik dus) helemaal los gaat op de boerderij! Haha. Na een heerlijk weekje Armidale hebben we afscheid genomen van Al en zijn familie en zijn we weer wezen liften naar Bellingen.

Hier hebben we via het couchsurfen website Erik Lamir ontmoet, waar we een paar nachten mochten verblijven. Erik Lamir en zijn familie zijn echt hippies en dat was een unieke ervaring om mee te maken. Z’n vader is heel relaxed, doet niet veel en heeft zelfs een staartje. De eerste dag zijn we meteen actief bezig geweest, want we gingen kajakken. Het was echt een goede oefening voor mij, want veel gesport heb ik niet in Australie gedaan! Flink 2/3 uur doorgepeddeld was dus wel even goed voor mij! Tijdens het kajakken kwam ik alweer mijn 2^e slang tegen! Een reusachtige python! Hij zat om een boomstam in het water heen gekronkeld. Gelukkig was hij dood, maar er spookte wel horrorverhalen in mijn hoofd dat er meer van die slangen hier zijn! Gelukkig die dag geen slang meer gezien en heb ik lekker geslapen. Nouja lekker… Het huis zat vol met spinnen en kakkerlakken. De kakkerlakken zaten echt overal! Op de muren, in de laatjes, in de wasbak en zelfs in de koelkast. Heel erg lekker slapen kon ik niet echt. Eten was voor mij helemaal een ramp. Kreeg bijna geen hap door mijn keel. Eten deed ik dan ook vaak buitenshuis waar ik die vieze beesten niet zie. Volgende dag gingen we met Erik een wandeling maken. Wij dachten dat het een wandeling was.. Het was meer door de rivier heen zwemmen, gladde rotsen beklimmen en oppassen voor de slangen! Ik heb 3 dodelijke bruine slangen in 30 minuten gezien. Ik was verschrikkelijk bang! Als je eenmaal door zo’n slang gebeten bent, is je overlevingskans heel laag! Want Erik moet dan helemaal terug naar de auto die een paar km verderop staat om te kunnen bellen en dan moet er nog een helikopter komen, die komt dan natuurlijk veelte laat! Gelukkig heb ik het allemaal weer overleefd en zijn Anneke en ik ook niet lang in Bellingen gebleven. Op naar Byron Bay!

Natuurlijk zijn we weer daarheen gelifd. Ik wil zoveel mogelijk mijn geld besparen, want het leven is al zo duur! Byron Bay hebben we helaas niet alle dagen met zon meegemaakt, maar toch heb ik er heel erg van genoten. Lekker bodyboarden en Byron heeft ook zoveel gezellige kleine cafeetjes. Ook hier hebben we ons plekje gevonden. Mokha was ons cafeetje waar telkens onze heerlijke Chai lattes dronken.

Na Byron zijn we naar de beruchte Nimbin gereisd. Nimbin staat bekend om zijn drugs. Ik vond het helemaal niet zo’n leuk dorpje. Het is te veel gefocused op drugs. Nederland doet het stukke beter! Ik voelde me daar ook niet 100% veilig wanneer ik door het dorpje liep. Aan de andere kant was ons hostel wel echt geweldig! Op een berg met geweldig uitzicht zat ons hostel. Het is heerlijk klein en knus. Ik sliep samen met Anneke in een Tipi (zo’n indianehutje)! Dit was ook zeker een ervaring rijker. We zijn daar maar 1 nachtje gebleven, want zo boeiend was het ook weer niet. Ik wil niet mijn tijd verdoen, ik wil zoveel mogelijk mooie plekken zien!

Anneke en ik vonden het wel tijd voor wooffen. Het komt in principe op neer dat je voor je accommodatie en maaltijden een paar uurtjes werkt. We hadden een boerderij in Willina gevonden en daar wilden we wel eventjes heen. We hebben wel liefst 742 km gelift om daar aan te komen. Het heeft ons 1 dag en 6 verschillende liften gekost. Het was heel vermoeiend, maar ook heel erg leuk! Op de boerderij moesten we helpen om hun planten te verplaatsen, te ompotten en nieuwe plantjes te gaan potten. Het klinkt niet zo zwaar, maar ze hebben echt heeeeel veel planten. Ik weet niet waarom, maar ze bleven mij maar kiezen om de planten te verplaatsen en dat was echt heel zwaar. Ik snap nog steeds niet waarom ze het kleinste meisje hiervoor vragen. Maargoed het was ook wel weer een goede oefening voor mijn armspieren. Deze familie is vegetarisch en aten alles het liefst zo veel mogelijk rauw. Het was eigenlijk heel fijn om super gezond te eten en mijn darmen vonden dat ook. Haha. Meeste groenten kwamen telkens vers van hun land en anders hebben ze het op boerenmarkten gekocht, waar alles dus ook organisch is. Hun drinkwater is regenwater en het water uit de kraan kwam uit de dam. Na een paar dagen werd het voor ons weer tijd om verder te gaan.

We wilden heel graag naar South West Rocks, want daar zat Al en zijn familie in hun vakantie appartementje aan het strand, dit wilde we natuurlijk niet missen. South West Rocks is een heel klein stranddorpje. Het was eigenlijk alleen leuk en waard daar heen te gaan, omdat zij daar zaten. Ons heerlijk laten verwennen door een heerlijke maaltijd met een goed wijntje en het was weer tijd om dit dorpje achter ons te laten. Ondanks alle negatieve verhalen die we gehoord hebben over Newcastle wilden we er toch heen dus dat was onze nieuwe bestemming.

Langs de weg gestaan en ons volgende lift gepakt naar Newcastle. Ik werd meteen verliefd op Newcastle. Dit is de eerste stad, waar ik echt terrasjes zie! Deze stad heeft zoveel karakter en sfeer. Het heeft zelfs een europees tintje. Heel veel gebouwen en zelfs sommige huizen gaan de hoogte in i.p.v. alles op dezelfde hoogte te hebben net als al de andere steden in Australie. Newcastle heeft hele leuke strandjes en de ‘bogey hole’ is echt een heel mooie bad waar je in kan zwemmen. Het zit naast de zee en naast de rotsen. Super mooi. Aangezien ik deze stad zo leuk vind, blijf ik hier ook wel eventjes om echt de sfeer van de stad te ervaren. Er zijn nog zoveel plekjes hier te ontdekken dus ik ben hier nog wel eventjes zoet!

Straks kerst en oud en nieuw in Sydney vieren. Ik heb er echt super veel zin in. Aan de andere kant ga ik Nederland dan wel missen, want het zijn natuurlijk de feestdagen en die wil je natuurlijk met je familie doorbrengen. Gelukkig heb ik Erik en Anneke dan bij me en vormen we onze eigen kleine familie.

Oja! Voor degene die het nog niet wisten. Ik ga in februari naar Bali!! Haha.

Andere keer ga ik proberen om wat eerder een verhaaltje te plaatsen.

Dikke kus en knuffel,

Johanna