Eindelijk weer een verhaaltje! Ik heb zo super veel meegemaakt en ik weet niet zo goed waar ik moet beginnen. Zoals jullie bij het vorige verhaaltje hebben gelezen ben ik met een oude volkswagen T2 richting Cape Tribulation gegaan. Het was zo super gaaf! Ik kon me niet echt realiseren dat ik in mijn droombusje zat. Het voelde alsof ik droomde. Ik heb dan ook de hele rit met een glimlach van oor tot oor achterin gezeten en genoten van de prachtige omgeving. De eerste stop was bij Palm Cove. Prachtige strand met dure hotels en resorts. Het was een korte stop, want we wilde ‘s avonds in Cape Tribulation zijn. We zijn onderweg ook nog even naar Port Douglas gegaan. Leuk knus stadje met een prachtige strand ‘The Four Mile Beach'. We hebben daar even lekker gezwommen en gegeten. Daarna hoppa naar Cape Tribulation! Je kon meteen zien dat we er bijna waren. Het begon steeds meer op een oerwoud te lijken. Echt super gaaf. Het voelde alsof ik in Indonesie was. We zijn daar met ons busje op een soort camping gaan staan en hebben daar 2 nachten geslapen. Het strand was daar echt magisch. Cape Tribulation staat hier ook bekend om. ‘Where the Great Barrier Reef meets the Jungle'. Aan de ene kant prachtige zee en aan de andere kant het oerwoud. Het voelde net alsof ik een aflevering van Lost zat. En ja, ik heb het geprobeerd na te spelen haha. Het was opzich nog wel een eng idee om te gaan zwemmen, want in Cape Tribulation zijn er krokodillen. Maar waar wij waren zijn ze er niet. Het rare/enge idee is dat een paar kilometer verderop ze er wel zijn en af en toe spookte toch in mijn hoofd dat er een verdwaalde krokodil ergens kon zijn. ‘s Avonds hebben we lekker in ons busje gehangen en het o zo heerlijke goon gedronken. Op de weg terug richting Cairns (maar nog steeds wel in Cape Tribulation) hebben we een rivier tourtje gedaan waar we wel liefs 4 krokodillen zagen! Ze zaten lekker te bruinbakken in het zonnetje.

Voordat we naar Cape Tribulation gingen, zijn we 2 jongens in het hostel tegen gekomen die een heerlijke chocolade taart aan het bakken waren. We raakte met ze aan de praat en vroegen wat ze gaan doen de komende tijd. Zij hadden een geweldige verhaal over dat ze een zeiltocht gaan maken van Cairns richting Brisbane en dat de kapitein nog 2 meiden zochten. Zij hadden mij meteen overgehaald. Het klonk zo ongelooflijk mooi. Ik heb meteen Steve gebeld en vroeg of er nog steeds plek was op de boot. Anneke wilde ook mee dus het kwam mooi uit! 2 andere jongens waar we tot nu toe telkens mee reizen zagen het ook wel zitten en hadden hem ook gebeld. We konden met ze allen die avond nog hem ontmoeten. Daar zat hij dan met zijn kenmerkende witte blouse en bootschoenen. Hij kwam heel erg serieus en streng over, wat hij totaal niet is naarmate je hem wat langer kent. We mochten mee met de zeiltrip en stapten na ons roadtrip naar Cape Tribulation op de boot. Ik zat op een Beneteau van 15 meter en de boot heet Vallina.

Daar begon mijn nieuwe grote avontuur op zee. Het leven op zee is zo relaxed en bijna zorgeloos. Heerlijk boekjes lezen, genieten van de prachtige omgeving en vooral genieten van de geweldige mensen die om me heen waren. We zijn ook geen crew meer, maar 1 grote familie. Ik herinner ons eerste ankerplek nog echt heel goed. We kwamen in de avond in een baai met geweldige bergen om ons heen aan en voor ons stond een suikerrietfabriek, wat voor jullie misschien niet zo mooi klinkt. Maar het zag er zo magisch uit. Vooral de volgende ochtend rook je de frisse natuurlucht en om de bergen en ook een beetje voor de fabriek was er mist. Het was een plaatje. We zijn in deze 5 weken op zoveel eilandjes geweest dat het te veel is om nu allemaal op ze te kunnen omschrijven. Mijn toppers waren Middle Percy, Whitsundays, Cape Capricorn & Pancake Creek. Op Middle Percy is mijn favoriet. Op een geweldige strand staat er een Treehouse waar iedereen die daar geweest was iets van zijn boot heeft achtergelaten. Zo iets heb ik nog nooit gezien en voelde zo goed alsof ik droomde. Anneke en ik hebben daar heerlijk in een hangmatje gelegen en muziek geluisterd. Op de Whitsundays zijn we op verschillende plekken geankerd en hebben daar genoten van de onderwaterwereld, maar ook van de natuur op het eiland. Gesnorkeld, bergen beklomen en vooral genoten van de hele omgeving. Op Cape Capricorn waren enorme prachtige zandduinnen. Eerst heb ik daar genoten van de heerlijke verse oesters die we open hebben gekraakt en daarna ben ik samen met Florian de zandduin opgegaan. Dat was nogal een steil stuk!! Boven daar aangekomen ben ik aangevallen door honderden muggen!! Ze bleven maar komen en ze beten zelfs door mijn T-shirt heen!! We hebben een klein stukje gelopen, geprobeerd om de rest te vinden (die waren we namelijk kwijt) en toen heb ik besloten om zelf terug te gaan naar de boot, want ik werd echt levend opgegeten door die rot muggen! Het was zo heet en het begon licht te worden in mijn hoofd. Zwarte vlekken kwamen voor mijn ogen en boem daar viel ik dan. In het warme zand werd ik weer wakker en realiseerde ik me dat ik was flauw was gevallen. Ik wilde zo snel mogelijk terug naar de boot. Toen ik bij ons Dinghy (klein rubberbootje met motor) aankwam, zag ik dat de andere de sleutel daarvan mee hadden. Ik besloot toen maar om naar de boot te gaan zwemmen. Na een stukje gezwommen te hebben kwam ik bij ons boot aan en toen realiseerde ik me dat niemand op de boot is en het trappetje omhoog was en ik me niet op de boot kon tillen. Ik was zo bang dat ik weer ging flauwfallen. Flauwfallen op een zandduin is niet zo erg, maar flauwfallen in water? Gelukkig zag ik in de verte de groep over de rotsen lopen en zag ik mijn redder in nood richting mij toe zwemmen. Sjouke is een reus dus was hij in een paar minuten bij mij en kon me op de boot helpen. Na wat gegeten en gedronken te hebben, voelde ik me weer top fit en ben ik terug naar de eiland gegaan. We hebben daar genoten van een magische zonsondergang en hebben we daar ook de nacht gespendeerd. Na zonsondergang zijn er zowat geen muggen meer. Pancake Creek is ook echt een superplek. Het is geen eiland, maar dat wilt absoluut niet zeggen dat het niet waard is om het te bezoeken. Geweldige stranden, bomen, cliffen en zandbanken. Al de eilanden die ik heb bezocht is zo moeilijk te beschrijven, want het is zo mooi en vooral magisch dat ik er niet de juiste woorden voor kan vinden. Ik zal morgen even wat prachtfoto's op zetten dan kunnen jullie zien hoe het was. De foto's zeggen zoveel meer dan dat ik hier kan zeggen.

Het was trouwens niet allemaal een en al pret. Ik ben zo vaak zeeziek geweest. Ik ben helemaal lek geprikt door muggen, zandvliegen, insecten en kwallen. Anneke was vaak ook het slachtoffer van deze dierenaanvallen, maar ze ik span toch echt de kroon. We hebben door zware stormen gevaren en we hebben zelfs zonder water en voedsel gezeten. Ik waardeer nu zoveel meer de kleine dingen en geniet van alles wat ik zie, voel, hoor en proef. Deze zeiltrip heeft mij veranderd. Ik geniet alles veel intenser dan voorheen.

Ik ben nu al een paar dagen in Brisbane en vooral de eerste dag was het zo wennen. Een grote stad. Ik was zo de rust en de kalmte gewend dat ik eerst hoofdpijn van de stad kreeg. Terwijl ik toch echt wel een stadsmeisje ben! Maar nu ik eenmaal weer een beetje gesettled ben, geniet ik weer volop van het bruisende stadsleven. In mijn zeilfamilie zit ook een Australische jongen en die kent wat mensen in Brisbane en daar zijn we af en toe. Is echt heel leuk om met echte aussies mee om te gaan. Ik verblijf samen met Anneke in een hostel, maar zijn ook af en toe bij de ‘echte aussies' en daar verblijven we later ook een paar dagen. Vrijdag ga ik terug naar Fraser island. Daar ben ik met de zeilboot ook geweest, maar we konden niet met de boot naar de andere kant van het eiland, want daar heb je een four whele drive voor nodig. Na Fraser waarschijnlijk langs Noosa en dan terug naar Brisbane en verblijven we bij de vrienden van Joe (de australier op de boot).

Dit was nogal een beknopte verhaal van wat ik allemaal wel niet heb meegemaakt. Je kan me altijd bellen als je meer wilt horen!

Mijn aussie nummer: (+61)(0)405441299

Liefs,
Johanna